پروبیوتیک‌ها: آیا برای بیماران مبتلا به پسوریازیس مفیدند؟

  1. خانه
  2. نسخه سلامت
  3. پروبیوتیک‌ها: آیا برای بیماران مبتلا به پسوریازیس مفیدند؟
پروبیوتیک‌ها: آیا برای بیماران مبتلا به پسوریازیس مفیدند؟

پسوریازیس یک بیماری پوستی و خودایمنی است. به عبارت دیگر، در مبتلایان به این بیماری سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلول‌های سالم حمله می‌کند. محققان معتقدند که پروبیوتیک‌ها می‌توانند اثر مثبتی در کنترل و حتی پیشگیری از التهاب مزمن ایجاد شده بر اثر پسوریازیس داشته باشد.
پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های زنده‌ای هستند که در روده، برخی مواد غذایی و مکمل‌های غذایی یافت می‌شوند. دریافت این ارگانیسم‌ها سبب افزایش تنوع باکتری‌های روده و در نتیجه کنترل بهتر التهاب می‌شود.

ارتباط بین باکتری‌های روده و پسوریازیس

بدن انسان حاوی ۱۰۰ تریلیون میکروب است که مجموعاً میکروبیوتا نامیده می‌شوند. میکروبیوتا در انسان از تنوع بالایی برخوردار بوده و نقش مهمی در سلامتی دارد. به طوریکه بر توانایی بدن برای مقابله با عوامل بیماری‌زا، کنترل فعالیت ایمنی بدن و هضم مواد غذایی تاثیر می‌گذارد. میکروبیوتا حتی می‌می‌تواند بر خلق و خو نیز اثر داشته باشد.
برخی شواهد نشان می‌دهد که عدم تعادل در باکتری‌های روده می‌تواند سبب بروز پسوریازیس و سایر بیماری‌های التهابی شود. با این حال، باید مطالعات بیشتری در مورد نقش این میکروارگانیسم‌ها در درمان این بیماری‌ها انجام شود.
در سال ۲۰۱۸ در مطالعه‌ای اثر پروبیوتیک‌ها بر مشکلات پوستی، از جمله اگزما، بررسی شد. نتایج نشان داد برخی از میکروارگانیسم‌ها به نام‌های Lactobacillus salivarius LA307 و Lactobacillus rhamnosus LA305 می‌توانند در این زمینه مفید باشند. در مطالعه دیگری مشخص شد Lactobacillus pentosus GMNL-77 می‌تواند از التهاب پوستی پیشگیری کند.
تحقیقات در مورد ارتباط بین پروبیوتیک‌ها و بیماری‎های التهابی نسبتاً جدید بوده و در حال حاضر هیچ مکمل پروبیوتیکی برای پیشگیری یا درمان این بیماری‌ها تائید نشده است. همچنین باید تحقیقات بیشتری در مورد ایمنی و اثربخشی این میکروارگانیسم‌ها انجام شود.

چگونه پروبیوتیک‌ها را به رژیم غذایی خود اضافه کنیم؟

این باکتری‌های مفید را می‌توان به راحتی از طریق غذاها دریافت نمود. زیرا در برخی مواد غذایی مانند ماست و کفیر یافت می‌شوند.
در مورد استفاده از مکمل‌های حاوی پروبیوتیک نیز توصیه می‌شود با متخصص تغذیه و یا پزشک مشورت شود.

فهرست